5 Haziran 2015 Cuma

Kendimle Söylenmeler

Bu gün oğlan balığa gitti. Akşam A... geç geldi. Yani 20.30. Her gün daha erken geldiği için geç dedim. Kapıyı anahtarıyla açtı. Odasına girdi. Gittim "yemek yicenmi?" dedim. Yüzünü acındırarak "yerim" dedi. Sanki korunmasız bir çocuk. Yemeği hazırladım. Benden istemeden eksik olanları aldı. Eskiden olsa soğan kes, bıçak ver vs derdi. Şimdi umursamıyorumda. Yemeğin sonuna doğru Haberlerde ki bir şey için gülerek bir şey söyledi. Ama ben hala o kadar kızgınım ki ne cevap vermek geliyor içimden ne gülmek.
  Ama içim azıcık yumşadı sanki. Bir adım geri attı içim. Fakat yaptıklarını düşününce sertleşiyorum. Beni namussuzlukla suçlaması batıyor bana. Barışmam için önce psikiyatıra gitmesi lazım. Tedavi olması lazım. Sonrasını düşünürüz.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder