Kızımla oğlum arasında 10 yaş var. Kızım on yıl önce okumaya gitti ve sonra çalışma hayatı derken eve temelli dönmedi. Misafir olarak geldi. Bende yıllar önce liseden sonra bi çıkmıştım üniversite, çalışmaya başlama ve evlilik derken bir daha eve temelli dönmemiştim.
Oğlum üniversiteyi kazandı ve gitti. yerleştirdik onu ablasının yanına. Geri dönerken onun bir daha temelli gelmeyeceğini bildiğim için ağladım. Ağlamamı başlatan da arabanın radyosunda ilk kez duyduğum bir parça oldu. Tamda şimdi şu anda bu parça çalarmı dedim. Nefesim kesildi, gözyaşlarım boynumdan aşağı aktı.
Kendime yalan söyledim
Yalnızım bunu ben istedim
Paramparça bütün aynalar
İçimde kan revan birisi var.
O anki duygularımı bu kadarmı yansıtır bir şarkı
Terk edilmiş bir şehrin ortasındayım,
Altım çamur üstüm yağmur
ama bak burdayım,
Bazı şeyler kaybetmeden sevilmiyor,
Bedenim burda fakat
ruhum kabul etmiyor.
Oğlanı bıraktık başka bir şehre, bizim şehri terk etti sayılır burasıda tutuyor.
Yani ağlaya ağlaya döndük eve, Kaldık köroğlu ayvaz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder