Sen küçücük bir kızsın içimde.Korkan, zarar görmüş, sevgisiz büyümüş. Kazayla dünyaya gelmiş. Annen yaşamak için savaş verirken, baban yaşamdan zevk almaya çalışırken, arada sorun olarak dünyaya gelen sen hiç sevgi görmedin.
Ye, iç, nefes al, yeter, sorun çıkarma, varlığınla yokluğun bir olsun dediler. Sende korkudan uydun. Hiç sesini çıkarmadın. Hep sustun.Konuşmayı unuttun. Toplumda nasıl konuşulur, nasıl davranılır bilemedin.
Oku dediler okudun.Diplomalar aldın. Çalış dediler çalıştın. Büyüdün artık konuş dediler konuşamadın. Diyeceklerini dillendiremedin. Düşüncelerde güzel konuşuyorsun da gerçekte niye konuşamıyorsun. Niye kendini haksızlıklara karşı koruyamıyorsun? Sustun oturdun.
Kendini geliştirdikçe içindeki öbür ben seni aşağı çekti. Gel buraya yükselme dedi. Bilmediğin aydınlık diyarlara uçma dedi. Biz sevgisiz, kavgalı ortamlarda büyüdük, oralarda yapamayız dedi.
Ben artık istemiyorum sevgisiz kavgalı ortamları. Ben artık sevgi dolu ortamlar istiyorum. Sevgi ile yaşamak istiyorum. Kendimi sevmek istiyorum.
Kendimi seviyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder